สมัครบล็อกดองปูเค็มไว้ซะนาน ณ บัดนี้ได้เวลาปลดปล่อยความรั่วในตัวแว้วววว~~ (แว้ว แว้ว แว้ว - เสียงเอ็คโค่ระบบแมนน่วล วู้แมนน่วล...อื้อ หือ กล้าเล่น!!)

จากหัวข้อท่านผู้อ่านประการคุณทุกท่านก็อาจจะงง ว่ามันอะไรยังไง ทำไมหัวข้อมันดูไม่ไปในทางเดียวกันเลย เพราะฉะนั้นอันตัวข้าพเจ้านามว่านิกกี้ก็จะขอสาธยายและบรรยายให้ฟังเลยละกัน แต่น แต๊นนน~~

เรื่องมันมีอยู่ว่า...วันก่อนนู้นนน เวลาบ่ายแก่ๆแก่หงำเหงือก ณ ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ในร้านอาหารสัญชาติญี่ปุ่นนามว่า YYY (?) นิกกี้กับเพื่อนที่รู้ใจท่านหนึ่งก็นั่งดูเมนูและสั่งอาหารด้วยความเมามันในอารมณ์ (สาบานได้ว่าสั่งอาหารจริงๆจ้ะ) สั่งเสร็จซักพักก็มีเด็กเกรียนร่างอวบและผอมสองคนเดินเข้ามา (นึกภาพไจแอนท์กะซูเนโอะ) ดูจากหน้าตา ส่วนสูงและอายุ คาดว่าจะอยู่ ม.3 (รู้ขนาดนั้นเลยยยย) ทั้งสองคนก็เดินดุ่มๆๆเข้ามาและก็นั่งแหมะอยู่ที่โต๊ะด้านหลังของนิกกี้กับเพื่อน เก้าอี้ของร้านจะเป็นแบบเชื่อมกัน เพราะฉะนั้นแผ่นหลังของเราทั้งสี่จึงแทบจะแนบสนิทเป็นเนื้อเดียวกัน (NC 18+) ร้านนี้ถึงจะเป็นร้านอาหารญี่ปุ่น แต่ว่าก็จับกระแสวัยรุ่น เปิดเพลงเกาหลีซะงั้นเลย ไอ่เราก็คอเกาหลีอยู่ด้วย ก็เลยดี๊ด๊าถูกใจกันไป เปิดมาแต่ละเพลง อิชั้นรู้จักหมด โฮะๆๆๆ 

นิกกี้: ดีจังเลยเปิดเพลงเกาหลี อิอิ

คนข้างกาย: นี่มันร้านอาหารญี่ปุ่น ทำไมเปิดแต่เพลงเกาหลีฟร๊ะ!

นิกกี้: อ้าว ก็เกาหลีกำลังฮิต เค้าก็เปิดเรียกลูกค้าวัยรุ่น (อย่างเราสองคนไง โอ๊วววว กล้าพูดดด)

คนข้างกาย: ..... -*-

ระหว่างที่กำลังถกปัญหาวัยรุ่นอยู่ เพลงที่เปิดตอนที่เราเข้ามาในร้านก็จบลง และเพลงใหม่ก็ดังขึ้นมา...

นิกกี้: โว้วววว เปิดเพลงนี้ด้วยยยย

ขณะที่กำลังลั้ลลากับการฟังอินโทรเพลงนี้ ทันใดนั้นเอง...

เด็กเกรียน1: เฮ้ย Big Bangๆๆ ฮารู ฮารู!!

นิกกี้: - -; (ชั้นหูแว่วไปรึเปล่า? คือไปอยู่เมืองนอกมาเกือบครึ่งปีแล้วแว้บกลับมาเที่ยวไทย ก็เลยไม่รู้ว่าสมัยนี้แม้กระทั่งเด็กผู้ชายมัธยมต้นก็ใส่ใจกับชื่อเพลงและชื่อวงของนักร้องเกาหลี)

ที่อึ้งไปมากกว่านั้น....

เด็กเกรียน1: โท รา โพ จิ มา...%$@..ตอ นา กา รา..%&@!....

นิกกี้ กับ คนข้างกาย: *o* และ o_O''

เกรี๊ยกกกก!!! แม่เจ้าาาา...มันร้องได้ด้วยยยยย ถึงแม้จะงูๆปลาๆไปบ้าง แต่มันก็คลำทางถูก!

นิกกี้: *กระซิบ* เดี๋ยวร้องแข่งเลยดีมะๆๆ

คนข้างกาย: -___-  (ทำหน้าแบบนี้ สงสัยจะชินและปลง ฮ่าๆๆ)

แต่นิกกี้ก็ไม่ได้ร้องแข่งแต่อย่างใด โตแล้วอ่ะนะ อายเค้า

อ๊ะๆๆ เรื่องมันยังไม่จบแค่นั้น ไอ่เราก็คิดๆในใจว่า เด็กมันคงจะชอบเพลงนี้พอดีเลยรู้จัก คงจะไม่ได้รู้จักเยอะมากหรอก (ยังไม่ปักใจเชื่อในความสามารถ รอเพลงต่อไปก่อนนะ เดี๋ยวก่อนนนนๆๆ)

แล้วเพลงต่อไปก็ดังขึ้น พร้อมกับหูของนิกกี้ที่ตั้งแหน่ว (ตั้งใจรอฟังทั้งเพลงและเด็กเกรียน1 - เนื่องจากเด็กเกรียน2 นั่งอยู่ไกลออกไปเลยไม่มีบทบาท จึงอดรับค่าตัวไปใน entry นี้)

ตึ๊ง ตึ่ง ตึ่ง...(เสียงอินโทร)

นิกกี้: (เพลงนี้ก็ชอบอีกแล้ว นานแล้วนะเนี่ย แต่มะกี้ก็เพิ่งเปิดฟังในรถเอง บังเอิญเพิ่งกลับมา ยังไม่ได้อัพเดทเพลงในรถ - รถของคนข้างๆ แหะๆ)

เด็กเกรียน1: เฮ่ย แทยังๆ 

นิกกี้: o___o'' (เด็กมันรู้ง๊าาาาาา แถมพูดออกมาก่อนช้าน ไม่ยอมๆๆ แฮ่~~ *_*)

คนข้างกาย: - -

นิกกี้: *กระซิบ* รอเพลงต่อไปก่อนเหอะะะะ

ในระหว่างนี้ก็นั่งฟังเด็กมันดำน้ำด้วยความคับแค้นใจ กรี๊ดๆๆ

นิกกี้: เพลงต่อไปมาแล้วๆๆ อ๊ะ...เพลง.....

บริกร: อาหารที่สั่งได้แล้วค่าาาา~~

นิกกี้ และ เด็กเกรียน: ขอบคุณค่ะ // SHINee!! นูนา นอมู เยปปอ!!!!!!

นิกกี้: (อ๊ากกกกกกกกกกกก เสียท่ามันอีกแว้ววววววววว คุณน้องจะมาเสริฟ์ทำไมตอนนี้ ฮืออออ)

คนข้างกาย: แพ้เด็กๆๆ (คนข้างๆไม่พูดเปล่า แถมทำหน้าล้อเลียนอิช้านด้วยยยยย ชิๆๆๆ)

นิกกี้เลยต้องนั่งกินข้าวทั้งน้ำตาแห่งความแค้นครั้งที่สอง ฮึ่ม! วันพระมิได้มีหนเดียว เพลงเกาหลีก็ไม่ได้มีกระหย่อมเดียว รอเพลงหน้าก่อนเถอะ เจ้าเด็กเกรียนไจแอนท์!!!!

และแล้วเพลงต่อไปก็มา พอขึ้นอินโทรปุ๊บ!! (จำได้ว่าหัวใจเต้นรัวมากมาย ตื่นเต้นๆ)

นิกกี้: F.T. Island - The One!!!

ไม่มีเสียงตอบรับจากเด็กเกรียน อิอิ กลิ่นของชัยชนะ มันช่างหอมหวาน ฮ่าๆๆๆๆๆ ฮู่ๆๆๆๆ ฮี่ๆๆๆๆ (ผู้หญิงคนนี้บ้าไปแล้ว)

ชนะแล้ว ดีใจ ^O^//

ป.ล. แอบบอกนิดนึงว่าเพลงที่เปิดต่อไปคือเพลง Nobody ของ Wonder Girls ค่ะ (แต่ละเพลงที่เปิด ดังๆทั้งนั้น) แต่ว่าไม่ได้สนใจจะแข่งแล้ว กินข้าวดีกว่า หุหุ

ป.ล2. อยากบอกกับเด็กคนนั้นว่า ขอบคุณที่ทำให้อาหารมื้อนี้ของเราอร่อยมากขึ้น อิอิ ถึงแม้ว่าเราจะไม่รู้จักกัน ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเกรียน!!! แล้วเจอกันอีกเมื่อชาติต้องการ ฮ่าๆๆๆๆๆ

สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะคะ ขอให้มีความสุขสุขภาพแข็งแรงกันทุกๆคนค่ะ ฟังเพลงวันละนิดจิตแจ่มใส ^_^

 

 

 

nickilicious View my profile

Recommend

    Favourites

    Categories